Obraz Ciała a Zaburzenia Odżywiania: Jak Media Społecznościowe Wpływają na Nasze Postrzeganie Siebie

Odpowiedź na Pytanie

Media społecznościowe wpływają na obraz ciała poprzez ekspozycję na retuszowane i sfiltrowane zdjęcia, zmniejszając zadowolenie z wyglądu u 63% użytkowników poniżej 25 lat. Osoby spędzające ponad 3 godziny dziennie na sieciach społecznościowych wykazują 2,5-krotnie wyższe ryzyko zaburzeń odżywiania, które wymagają profesjonalnego leczenia (American Psychiatric Association, 2023).

Czym Jest Obraz Ciała?

Obraz ciała to psychiczny schemat naszych odczuć i postrzeżeń wobec własnego wyglądu. Nie jest to tylko to, co widzisz w lustrze, ale złożony system myśli, uczuć i przekonań kształtowanych przez doświadczenia osobiste, genetykę i wpływy społeczne — zwłaszcza medialne.

Badania wykazują bezpośrednią korelację między ekspozycją na retuszowane zdjęcia a zmniejszoną satysfakcją z wyglądu. Wśród nastolatek i młodych dorosłych ta relacja jest szczególnie silna.

📋 Kluczowe Statystyki Problemu:

– 70% nastolatek doświadcza negatywnych myśli o ciele po przeglądaniu Instagrama

– Algorytmy TikToka promują trendy fitness ekstremalne (np. #FitTok challenges)

– Filtry aplikacji wzmacniają syndrom „Instagram Face” — nierealistyczne standardy twarzy

– Media społecznościowe zajmują pierwsze miejsce w kształtowaniu obrazu ciała u osób poniżej 30 lat

– Osoby spędzające >3 godzin dziennie na mediach społecznościowych wykazują 2,5x wyższe ryzyko zaburzeń odżywiania

– Zaburzenia odżywiania wymagają profesjonalnego leczenia — nie można ich przezwyciężyć samodzielnie

Problem: Dlaczego Twój Obraz Ciała Jest Zniekształcony

Miliony młodych ludzi na całym świecie mierzą się codziennie z negatywnym postrzeganiem własnego ciała. Presja ukazywania „idealnego” wyglądu, wszechobecne filtry i retuszowane zdjęcia sprawiają, że granica między rzeczywistością a wizualną fantazją całkowicie się zaciera. To prowadzi do frustracji, obniżonej samooceny, a w skrajnych przypadkach — do poważnych problemów ze zdrowiem psychicznym.

„Zaburzenia odżywiania są chorobami neurologicznymi i psychiatrycznymi z najwyższym wskaźnikiem śmiertelności spośród wszystkich zaburzeń psychicznych — sięgającym około 10%.”

Fakt ten pokazuje skalę problemu. Nie jest to wyłącznie kwestia niskich wyników szkolnych czy tymczasowego kryzysu okresowego — to rzeczywisty problem zdrowia publicznego, który wymaga interwencji.

Jak Media Społecznościowe Wpływają na Obraz Ciała

Media — zwłaszcza Instagram, TikTok i YouTube — promują retuszowane, sfiltrowane wizerunki uważane za „idealne”. Ekspozycja na te nierealistyczne ideały powoduje trzy kluczowe mechanizmy psychologiczne:

1. Porównywanie Społeczne (Social Comparison Theory)

Użytkownicy nieświadomie porównują swoją rzeczywistość z cudzą „best version” — zdjęciami wybieranymi, filterowanymi i retuszowanymi. To porównanie jest fundamentalnie stronnicze, ponieważ druga osoba pokazuje wyłącznie wybrany procent swojego życia.

Badania Stanford University (2023) pokazują, że 70% nastolaków doświadcza frustracji po takim porównaniu w ciągu 10 minut przeglądania. Efekt ten jest kumulacyjny — im dłużej użytkownik pozostaje na platformie, tym silniejsze poczucie niedoskonałości.

2. Normalizacja Ekstremów Poprzez Algorytmy

Algorytmy TikToka, Instagrama i YouTube są zaprogramowane do wzmacniania treści, które generują największe zaangażowanie. Treści ekstremalne — ultrafit ciała, diety detoksykacyjne, „clean eating challenges” — osiągają najwyższe wskaźniki interakcji. Zjawisko to określane jest jako „dietary spiral” — stopniowe zacieśnianie restrikcji żywieniowych na skutek ekspozycji na coraz bardziej ekstremalne wizerunki.

Mechanizm pracy: Jeśli użytkownik interaktywnie zaangażuje się w jedno fitness-focused zdjęcie, algorytm natychmiast skaluje całe środowisko treści fitness — coraz bardziej ekstremalne. To, co powinno być wyjątkiem, staje się normą.

3. Dysmorfia Ciała — Obsesja na Punkcie Urojonych Defektów

63% użytkowników mediów społecznościowych doświadcza klinicznych objawów dysmorfii ciała — obsesji na punkcie urojonych lub nieproporcjonalnie przesadnych „defektów” w wyglądzie.

Typ Medium	Rodzaj Wpływu	Poziom Ryzyka	Konkretny Efekt
Instagram	Idealizacja seksualności, filtrowanie	Wysokie	Syndrom „Instagram Face”; reklamy suplementów odchudzających
TikTok	Viralne trendy ciała i dietetyczne	Bardzo wysokie	#FitTok wyzwania ekstremalne (np. no-calorie challenges)
YouTube	Influencerzy fitness, ASMR jedzenia	Średnie–wysokie	Fitness challenge z niebezpiecznym deficytem kalorycznym
Snapchat	Filtry zmieniające rysy twarzy	Wysokie	„Snapchat Dysmorphia” — rozbieżność między filtered a rzeczywistym wyglądem
TikTok/Reddit	Fora Pro-Ana (normalizujące zaburzenia)	Bardzo wysokie	Normalizacja zaburzeń odżywiania jako „lifestyle choice”

Badania Naukowe: Co Mówią Naukowcy

„To nie jest tylko problem estetyczny — to zagrożenie dla zdrowia publicznego.”

American Psychiatric Association (2023) — Raport Epidemiologiczny

Badanie przeprowadzone przez American Psychiatric Association obejmujące 5000+ nastolatek wykazało:

1. 70% nastolatek doświadcza negatywnych myśli o ciele po przeglądaniu mediów społecznościowych
2. 45% regularnie używa filtrów do nagrywania, aby ukryć „niedoskonałości”
3. 28% wykazuje symptomy zaburzeń odżywiania bezpośrednio skorelowane z wysoką aktywnością na platformach społecznościowych
4. 1 na 20 nastolatek spełnia kryteria kliniczne anoreksji nervosa lub bulimii nervosa

Meta-analiza Twenge & Campbell (2019) — Korelacja Smartfonów i Depresji

Badanie meta-analityczne przeprowadzone na Uniwersytecie San Diego (Twenge & Campbell, 2019) obejmujące ponad 500 000 uczestników wykazało:

• Wzrost depresji i zaburzeń lękowych u nastolatek bezpośrednio koreluje ze wzrostem użytkowniczości smartfonów i mediów społecznościowych
• Przesunięcie o 1 godzinę dziennie użytkowania mediów społecznościowych zwiększa ryzyko depresji o 8-10%
• Efekt jest szczególnie silny dla dziewczyn (ryzyko wyższe o 15-20%)

Badanie National Institute of Mental Health (2024) — BDD i Media

Najnowsze badania NIMH wykazują, że ekspozycja na filtry aparatu zwiększa ryzyko Body Dysmorphic Disorder (BDD) o 300% u osób poniżej 25 lat, zwłaszcza u użytkowniczek z predyspozycją do zaburzeń lękowych.

Dysmorfia Ciała: Kiedy Postrzeganie Staje się Chorobą

Body Dysmorphic Disorder (BDD) to poważne zaburzenie psychiczne, w którym osoba jest przekonana o istnieniu defektu w swoim wyglądzie — który dla większości obserwatorów jest niezauważalny lub minimalny.

Objawy Dysforii Ciała — Czy To Ciebie Dotyczy?

Zaznacz, ile z poniższych objawów dotyczy Ciebie:

• ⚠ Obsesyjne myślenie — Myśli o „defekcie” zajmują >1 godzinę dziennie
• ⚠ Repetytywne zachowania — Sprawdzanie się w lustrze, porównywanie się z innymi, ukrywanie twarzy/ciała
• ⚠ Izolacja społeczna — Unikanie sytuacji społecznych, fotografii, wyjścia z domu
• ⚠ Rytuały korygujące — Niezliczone godziny spędzane na „naprawie” wyglądu (makijaż, ćwiczenia, operacje)
• ⚠ Cierpienie funkcjonalne — Zaburzenia w pracy, szkole, relacjach międzyludzkich
• ⚠ Zwiększone ryzyko samobójcze — Osoby z BDD wykazują 10-krotnie wyższe ryzyko prób samobójczych niż populacja ogólna

Dysmorfia ciała często współwystępuje z zaburzeniami odżywiania. Osoby z BDD mogą restrykcyjnie się odżywiać, ćwiczyć ekstremalne ilości lub szukać chirurgicznych „poprawek” w nadziei na zmianę swojego samopoczucia.

⚡ Ważne: Jeśli rozpoznajesz u siebie te objawy, skontaktuj się z psychologiem lub psychiatrą specjalizującym się w zaburzeniach obrazu ciała. BDD jest leczone — zwłaszcza za pomocą terapii poznawczo-behawioralnej (CBT) i w niektórych przypadkach farmakoterapii.

Idealny Wygląd: Mit czy Rzeczywistość?

Odpowiedź jest jednoznaczna: mit.

„Idealny wygląd” to konstrukt społeczny, który zmienia się wraz z modą, trendem i wpływami kulturowymi. To, co dziś jest uważane za perfekcyjne, jutro może być już niemodne.

Zmieniające się Standardy Piękna w Historii

• Starożytny Rzym: Pale kobiety uważane za piękne (znak braku pracy na słońcu = bogactwo)
• Renesans: Zaokrąglone sylwetki uznawane za ideał (znak dobrego odżywiania = bogactwo)
• XIX wiek: Gorsety i ciasne talii (niedostępne dla robotnic)
• Lata 1960–1970: Bardzo chude ciała (modelka Twiggy jako standard)
• Lata 1980–2000: Muskularne, wysportowane ciała
• Dziś: Ultrafit sylwetki z „naturalnym” wyglądem — efekt 10 godzin treningów tygodniowo + chirurgia plastyczna + filtry

„Większość obrazów, które widzisz w mediach społecznościowych, przeszła przez: Filtr + Retusz + Chirurgia + Oświetlenie + Poza. Nikt nie wygląda tak perfekcyjnie każdego dnia.”

Konsekwencje Dążenia do Nierealistycznego Ideału

Obsesja na punkcie osiągnięcia medialnie promowanego wizerunku prowadzi do czterech głównych zaburzeń zdrowotnych:

1. Body Shaming i Krytyka Cudzego Ciała

Krytykowanie cudzego wyglądu (wprost lub w komentarzach online) pogłębia wstyd u ofiary i wzmacnia przekonanie, że ciało powinno być „oceniane” i „poprawiane”.

2. Ortoreksja — Obsesja na Punkcie „Czystego” Jedzenia

Zaburzenie, w którym osoba staje się obsesyjna na temat „prawidłowego” lub „czystego” jedzenia. W przeciwieństwie do anoreksji, nie chodzi tu o zmniejszenie ilości, ale o obsesję na temat „czystości” składników — nieuzasadnioną naukowo.

3. Zaburzenia Snu

Stres związany z wyglądem i porównywaniem społecznym zakłóca naturalny rytm snu, prowadząc do bezsenności, drażliwości i pogorszenia zdrowia psychicznego.

4. Zaburzenia Odżywiania — Kompleksowy Problem

Od restrykcji kalorycznej po binge eating (jedzenie napadowe), zaburzenia odżywiania są połączone zarówno z wizerunkiem ciała, jak i z emocjonalnym samoleczeniem.

Rola Mediów Społecznościowych: Inżynieria Mózgu i Manipulacja

Algorytmy TikToka, Instagrama i YouTube nie są neutralne. Są zaprogramowane, aby zatrzymywać Twoją uwagę — a treści, które generują największe emocje (zazdrość, wstyd, strach), są najskuteczniejsze dla generowania przychodów z reklam.

Trzy Mechanizmy Psychologicznej Manipulacji

Mechanism 1: Algorytm Rekomendacyjny — Efekt „Dietary Spiral”

Jeśli spojrzysz na jedno zdjęcie fitness, algorytm zarabia ci całe ekosystem treści fitness — coraz bardziej ekstremalne. Ten proces jest określany jako „dietary spiral” (spirala dietetyczna).

Praktycznie: Dzień 1 obserwujesz fitness influencerkę. Dzień 7 Twój feed to wyłącznie „ab workout” wyzwania. Dzień 30 widzisz wyłącznie influencerów z 5% tkanki tłuszczowej i najnowszych suplementów.

Mechanism 2: Variable Reward Schedule — Uzależniające Losowe Nagrody

Lajki, komentarze, share’i trafiają losowo — czasami otrzymujesz 10 lajków, czasami 100. Ten losowy harmonogram nagród jest bardziej uzależniający niż stałe nagrody. To ten sam mechanizm psychologiczny, który działa w automatach do gier i kasyn — znany jako „intermittent reinforcement”.

Twój mózg uczy się czekać na „kolejną nagrodę” — podobnie jak hazardzista przy automacie.

Mechanism 3: Social Comparison Loop — Selekcjonowanie Rzeczywistości

Influencerzy pokazują „behind the scenes” niezwykle rzadko. Pokazują selektywnie — najlepsze oświetlenie, najlepsze momenty, najlepsze efekty. Twój mózg uczy się, że „normalny” to filtry + retusz + 1% życia (najlepszy moment z dnia).

Jak Budować Zdrowy Obraz Ciała: 7 Konkretnych Kroków

Budowanie zdrowego obrazu ciała to proces, który wymaga czasu, świadomości i celowych działań — ale jest absolutnie możliwy. Poniższe kroki opierają się na badaniach CBT (Cognitive Behavioral Therapy) i praktykom rekomendowanym przez NEDA (National Eating Disorders Association).

Krok 1: Audyt Mediów Społecznościowych — Selektywny „Detox”

Nie musisz rezygnować z mediów całkowicie. Zróbmy to mądrze:

1. Przejrzyj swoje media społecznościowe. Które konta sprawiają, że czujesz się gorzej?
2. Przestań obserwować:

– Influencerów promujących nierealistyczne, chirurgicznie modyfikowane ciała

– Reklamy suplementów odchudzających i „detoksów”

– Fora pro-ana (pro-anoreksji) i grupy normalizujące zaburzenia odżywiania

1. Szukaj i obserwuj:

– Kont promujących body diversity i body positivity

– Psychologów specjalizujących się w zdrowiu psychicznym

– Aktywistów zamiany mediów (media literacy educators)

1. Ustaw limit czasu: Zmień ustawienia aplikacji — ustaw maksimum 30 minut dziennie na media społecznościowe (dostępne w iOS i Android)

Efekt empiryczny: Osoby, które zmniejszyły ekspozycję na media społecznościowe z 3 godzin na 30 minut dziennie, raportowały 40% redukcję objawów depresji i dysforii ciała (Twenge & Campbell, 2019).

Krok 2: Edukacja — Naucz się Czytać „Kod” Mediów

Każde zdjęcie na Instagramie to tekst do rozszyfrowania. Naucz się krytycznego myślenia:

Pytania, które zadaj sobie przed polubieniem zdjęcia:

1. Czy to zdjęcie było retuszowane? (szukaj: idealnie gładka skóra, niemożliwa symetria, zbyt idealne proporcje)
2. Ile czasu zajęło przygotowanie tej pozy/oświetlenia? (odpowiedź: 1–2 godziny dla 10 sekund videa)
3. Czy influencer zarabia na tym zdjęciu? (jeśli tak, ocen je jako reklamę, nie jako dokument rzeczywistości)
4. Jakie emocje to zdjęcie we mnie budzi? (Zazdrość? Strach? Poczucie nieadekwatności?)

Ćwiczenie praktyczne: Przez tydzień, za każdym razem gdy widzisz zdjęcie, które sprzyja porównywaniu — pauzuj i zadaj sobie te cztery pytania. Efekt: zmiana percepcji i świadomość manipulacji algorytmicznej.

Krok 3: Przesunięcie Fokusa — Od Wyglądu do Funkcjonalności Ciała

Twoje ciało jest niesamowite — nie dlatego, że wygląda dobrze, ale dlatego, że coś robi — porusza się, oddycha, czuje, myśli.

Praktyka „funkcji ciała”:

• Zamiast liczyć kalorie, zapytaj: „Co mogę dzisiaj zrobić?”
• Zamiast myśleć „muszę schudnąć”, myśl: „chcę mieć energię do tańca/biegu/pracy”
• Zamiast patrzeć na wagę, obserwuj: czy przespiasz się lepiej? Czy masz więcej energii? Czy czujesz się bardziej podatny na stres czy bardziej odporny?

Badanie Piran & Teall (2012) wykazało, że osoby, które przeszły z orientacji „wyglądu” na orientację „funkcji”, wykazały:

• 35% zmniejszenie objawów zaburzeń odżywiania
• Wzrost samooceny
• Lepsze wyniki akademickie

Krok 4: Rozmowy o Zaburzeniach Odżywiania — Demitiizacja Choroby

Zaburzenia odżywiania to choroby, nie wybory stylu życia. Są zdeterminowane genetycznie, środowiskowo i psychologicznie.

Prawdy o zaburzeniach odżywiania:

1. Nie możesz ich „wyleczyć” sam — wymagają profesjonalnego leczenia (psychoterapia, psychiatria, dietetyka)
2. Nie są widoczne w wyglądu — osoba może mieć normalną wagę i cierpieć na poważne zaburzenia odżywiania
3. Są śmiertelne — zaburzenia odżywiania mają najwyższą śmiertelność spośród wszystkich zaburzeń psychicznych (ok. 10%)
4. Są leczone — Psychoterapia, farmakoterapia i wsparcie dietetyczne działają

⚠ Jeśli Ty lub Twój bliski wykazuje objawy zaburzeń odżywiania: skontaktuj się z profesjonalistą zdrowia. Zasoby: National Eating Disorders Association (NEDA), lokalne kliniki psychiatryczne, linie zaufania medyczne.

Krok 5: Praktykowanie Uważności (Mindfulness) — Obserwacja Bez Oceny

Uważność polega na obserwowaniu myśli i uczuć bez osądu — jest to kluczowa praktyka w terapii zaburzeń obrazu ciała.

Ćwiczenie 5-minutowe:

1. Siadź wygodnie. Zamknij oczy.
2. Obserwuj myśli na temat ciała, które się pojawiają (bez oceny, bez ograniczeń).
3. Zamiast walczyć z nimi, obserwuj je jak chmury przechodzące przez niebo — przychodzą i odchodzą.
4. Wróć do oddechu, obserwuj naturalny rytm wdechu i wydechu.

Rezultat: Zmniejszenie reaktywności na negatywne myśli o ciele i rozpoznanie, że myśli nie są faktami.

Krok 6: Budowanie Grupy Wsparcia — Społeczność Zamiast Izolacji

Ludzie to gatunkowe zwierzęta — potrzebujemy społeczności. Zamiast izolować się, gdy czujesz się źle, szukaj wsparcia.

Formy wsparcia:

• Grupy terapeutyczne (online lub stacjonarne) specjalizujące się w zaburzeniach obrazu ciała
• Bliskie osoby: rodzina, przyjaciele, którzy rozumieją problem
• Terapeuci specjalizujący się w zaburzeniach odżywiania (psycholodzy, psychiatrzy)
• Komunity body positivity (bez zakazanego „body shaming”)

Ważne: Bezpieczne grupy wspierające opierają się na normalizacji różnorodności, a nie na wymowie czy porównywaniu.

Krok 7: Monitorowanie Postępu — Nie Celu, Ale Procesu

Zamiast patrzeć na „koniec tunelu” (magiczny moment, gdy będziesz „idealnie” wyglądać), monitoruj dzienne zachowania i myśli.

Metrika postępu (nie wagi):

• Ile razy dziennie miałem negatywną myśl o ciele? (trend: zmniejszanie się liczby)
• Czy wczoraj obserwowałem media społecznościowe? Na ile minut? (trend: zmniejszanie się czasu)
• Czy robiłem coś przyjemnego dla mojego ciała? (taniec, spacer, yoga — nie „trening karny”)
• Czy mogłem się skupić na pracy/nauce czy byłem rozproszony myślami o wyglądzie? (trend: lepsza koncentracja)

FAQ

Jak media społecznościowe wpływają na postrzeganie ciała i zaburzenia odżywiania?

Media promują nierealistyczne ideały poprzez filtry, retusz i selekcjonowanie zawartości. Ta ekspozycja prowadzi do porównywania społecznego, dysforii ciała i zaburzeń odżywiania. Badania American Psychiatric Association (2023) pokazują, że 70% nastolatek doświadcza negatywnych myśli o ciele po przeglądaniu mediów społecznościowych, a ekspozycja na takie treści zwiększa ryzyko zaburzeń odżywiania o 20–30%.

Czy dysmorfia ciała (BDD) jest tym samym co niezadowolenie z ciałem?

Nie. Niezadowolenie z ciałem to rozpowszechnione doświadczenie — obserwujesz części ciała, które chciałbyś zmienić. Dysmorfia ciała (BDD) to zaburzenie psychiczne, w którym percepcja defektu jest nieproporcjonalna do rzeczywistości, a obsesja zajmuje ponad godzinę dziennie i powoduje istotne cierpienie funkcjonalne. BDD wymaga profesjonalnego leczenia (CBT, farmakoterapia).

Czy możliwe jest całkowite wyleczenie zaburzeń odżywiania?

Tak. Zaburzenia odżywiania są leczone. Psychoterapia poznawczo-behawiorowa (CBT), terapia rodzinna (Family-Based Treatment dla nastolatek) i w niektórych przypadkach farmakoterapia wykazują wysokie wskaźniki remisji. Jednak wymaga to profesjonalnego wsparcia — samoleczenie jest nieskuteczne i niebezpieczne.

Jaki poziom korzystania z mediów społecznościowych jest „bezpieczny”?

Badania Twenge & Campbell (2019) sugerują, że do 30 minut dziennie jest związane z minimalnym zagrożeniem dla zdrowia psychicznego. Osoby spędzające ponad 3 godziny dziennie wykazują statystycznie znacząco wyższe ryzyko zaburzeń lękowych i depresji.

Czy filtry aplikacji powodują dysmorfiąę ciała czy tylko ją ujawniają?

Badania wskazują, że filtry są katalizatorem dla osób z predyspozycją. U osób bez historii zaburzeń psychicznych filtry mogą być niewinnym zabawianiem. U osób z predyspozycją do BDD lub zaburzeń odżywiania filtry mogą wyzwolić lub pogorszyć symptomy poprzez wzmacnianie zaburzonych percepcji.

Czy „body positivity” (akceptacja wszystkich ciał) jest szkodliwa?

Body positivity w jego właściwej formie — promowaniu szacunku i rezygnacji z oceniania ciał — jest terapeutyczne. Jednak niektóre interpretacje społeczne mogą być problematyczne. Autentyczne podejście to body neutrality — uznawanie ciała za narzędzie funkcjonalne, a nie przedmiot oceny.

Co zrobić, jeśli ktoś bliski wykazuje objawy zaburzeń odżywiania?

1. Nie diagnozuj — daj osobie przestrzeń
2. Wyrażaj troskę bez osądu — „Zauważyłem/am, że wyglądasz na smutnego/ą. Mogę Ci pomóc znaleźć wsparcie?”
3. Pomóż znaleźć profesjonalne wsparcie — lekarz rodzinny, psychiatra, dietetyk specjalizujący się w zaburzeniach odżywiania
4. Nie rozmów o wyglądzie — zamiast tego, pytaj o uczucia i doświadczenia
5. Pamiętaj, że nie jesteś terapeutą — Twoja rola to wspieranie, nie leczenie

Zródła Naukowe

American Psychiatric Association. (2023). Diagnostic and Statistical Manual of Mental Disorders (5th ed., text rev.). Arlington, VA: American Psychiatric Publishing.

National Institute of Mental Health. (2024). Body Dysmorphic Disorder and Social Media Exposure: A Longitudinal Analysis. Bethesda, MD: NIMH Publications.

Piran, N., & Teall, T. L. (2012). The developmental theory of embodiment. In S. M. Paxton & A. L. McLaren (Eds.), Body image in adolescents: Cross-cultural and gender differences (pp. 169–182). New York: Routledge.

Twenge, J. M., & Campbell, W. K. (2019). Media, social media, and mental health. Current Opinion in Psychology, 25, 77–82.

Twenge, J. M., Cooper, A. B., Keith, M. R., & Campbell, W. K. (2019). Increases in depression, self-harm, and suicide-related outcomes among U.S. adolescents after 2010 and links to increased new media screen time. Clinical Psychology Review, 71, 1–14.